Mijn hoofd was niet altijd zo'n chaos, gelukkig maar. 
Als jong kind (van gescheiden ouders, en in nieuwe gezinnen) zat ik het liefst ergens te spelen in een hoekje. 
Laat mij maar spelen, lezen, kleuren en knutselen.
Uren zat ik ergens in stilte, verdronken in mijn eigen, kleine, wereldje. 

Als opgroeiend kind, en tiener, vond ik nooit echt mijn draai. 
Ik was altijd en overal het buitenbeentje. 
Ook in mijn familie leek ik altijd het eerder zwarte schaap in de kudde. 
Met een strenge kijk over hoe meisjes van mijn leeftijd zich zouden moeten gedragen, voelen, en kleden, werd ik nergens echt aanvaard. 

Rond de leeftijd van 14 jaar (al) kwam ik door omstandigheden in een verkeerd milieu terecht. Gemiddeld waren de mensen waar ik het liefste mee op trok 21 jaar. De oppeppende middelen werden al snel mijn houvast. 
Voor dat meisje dat zich nergens thuis voelde, altijd onzeker en terughoudend was, was het verademend om me zelfzeker te voelen.

Als kind had ik al een opmerkelijk talent voor helder voelen. 
Mijn intuïtie was scherp en mijn vermogen om de emoties van anderen aan te voelen, maakte me bijzonder. 
Vaak leek ik te weten wat er speelde, zelfs zonder dat iemand iets zei. Dit gaf mij een unieke kijk op de wereld om me heen. 
Mijn gevoeligheid was niet alleen een gave, maar ook een uitdaging, juist omdat ik de diepgang van gevoelens en situaties op jonge leeftijd al zo goed aanvoelde. 

Als jong kind zat ik ook steeds in gesprek met mijn 'onzichtbare vriendjes'. (Dit werd vaak aanzien als verbeelding, aangezien kinderen meer fantasie hebben.)
 
Kinderen hebben vaak meer 'fantasie' omdat zij nog zo goed in verbinding staan met alles. 

Pas na enkele jaren verliest een kind deze open kijk, deze gaven. Dit wordt tegenwoordig nog extra gestimuleerd doordat ze aangeleerd krijgen dat dit maar verbeelding is. Hoe jonger een kind, hoe dichter zij nog bij de incarnatie zijn, vandaar deze  betere verbinding. 

Kort na onze verhuis van Lint naar Duffel begon ik nog meer aanwezigheden op te merken. 
Een klein meisje zat geregeld bij ons vanboven in de hoek op de trap. Even regelmatig ging ik naast haar zitten om met haar te praten. 
En ook vanachter in de tuin was veel passage. 
 

Op mijn eerste spirituele beurs mocht ik een klein zakje kristallen kiezen.
De vrouw was verbaasd dat het zakje, dat ik een aantal minuten vast had, zo warm was geworden. 
Wij dachten dat ze aan het overdrijven was. 
Maar toen we het zakje terug kregen schrokken wij zelf ook. 
Want ze had gelijk. 
 

Toen ik ongeveer 8 jaar was kreeg ik opeens een compleet ander gevoel over mijn (toenmalige) stiefvader. Ik wist niet waarom, maar iets was er (voor mij) veranderd. 
Bleek dat hij rond die periode is beginnen vreemdgaan in de relatie met mijn moeder. 
(Die dit zelf pas veel later aan mij vertelde.) 

Als opgroeiend kind zag en voelde ik nog meer dingen, energieën, aanwezigheden, waar niemand zich bewust van leek te zijn. 

Het was mijn moeder die de link uiteindelijk legde met helderzien. 

Ik was, denk ik, 10-12 jaar toen ons gezin, langs moeders kant, de bouwgrond van het huis opvroeg. Bleek dat wij bovenop het voormalige kerkhof woonden. 
Wat al die aanwezigheden verklaarden. 

Toen mijn beste vriend stierf heb ik nog lang contact met hem gehouden. Ik was nu dat kleine, rare, meisje dat tegen zichzelf sprak. Iedereen dacht dat ik alles verzon, en werd daardoor gepest. 
Dus, ik zweeg. Ik begon alles af te blokken dat ik voelde en doorkreeg. 
Ik besloot deze gave te laten voor wat het was. 

Rond deze periode is er veel beginnen shiften voor mij. 
Er volgde een reeks van enorm traumatische gebeurtenissen.
Ik werd enorm gevoelig aan stemmingen, geluiden, energieën, aanrakingen,...  
Het was alsof ik alles opnam, alles hoorde, zag, voelde, maar niet kon plaatsen wat van wie was.

Ik vond het een uitdaging om in deze wereld te leven. 

Mijn gave van helderhoren (wat ik toen nog niet wist) maakt dat ik alle geluiden om me heen opvang. Niet alleen de gesprekken van mensen, maar ook de kleinste fluisteringen, het tikken van een klok, het geruis van de wind, en het geruis van toestellen. Het lijkt alsof mijn zintuigen altijd op scherp staan, waardoor elk omgevingsgeluid als een golf op me af komt.

Deze constante stroom van geluiden kan overweldigend zijn. Terwijl anderen zich misschien kunnen concentreren op één ding, wordt mijn aandacht voortdurend heen en weer getrokken.
Het maakt me soms gek.
Vroeger nog meer dan nu.

Ik wou gewoon even ontsnappen, een plek vinden waar het stil is, waar ik de chaos van geluiden kon laten voor wat het was.
Wat mij al op jonge leeftijd bij de oppeppende middelen bracht.
Waardoor ik alles voor even onder controle leek te houden.

M'n moeder nam me mee naar 'access bars', een energetische behandeling.
Ze heeft op allerlei manieren geprobeerd om bij mij binnen te dringen. Ik kreeg echter zoveel informatie binnen, wat maakte dat helemaal dicht klapte. De vrouw zei na deze behandeling dat er iemand contact met me wou maken, en vroeg of ik hier voor open stond. Ik knikte neen, en deed alsof ik niets of niemand zag. Terwijl ik duidelijk zag wie er naast haar stond. 

Er is veel gebeurt, veel meer dan ik hier kan, en wil, typen.
Ik had mezelf aangeleerd om m'n intuïtie te laten voor wat het was. 

Ik ging wel nog regelmatig naar kristallenwinkeltjes en beurzen. 
Ik had een grote verzameling kristallen, verschillende orakel kaarten, en één boek tarot kaarten. 
Vaak tekende ik, middenin en cirkel van kristallen. Of ik nam een kaart als ik vastliep in een situatie. En ook hierbij tekende ik als ik niet meteen begreep wat de kaart wou zeggen. 

Ik was rechtstreeks niet meer veel bezig met spiritualiteit, maar ik merkte wel dat dit soort activiteiten me rust brachten. 

Op een avond zaten mijn moeder en ik met z'n twee in de woonkamer, opeens viel alles uit. GSM's werkten ook niet meer. 
Onze kristallen zonnevanger begon tegen de raam aan te tikken. Niet veel later hoorden we een zwaar gehijg vanuit de keuken. 
Uit angst gingen we naar boven. We waren die periode de zolder aan het verbouwen, ik zou daar gaan slapen. 
Echter toen we boven aan kwamen werd het gehijg nog luider, en er waren duidelijke voetstappen vanop de zolder. Terug naar beneden dus, waar we ons met twee 'heel dapper' onder een deken hebben verstopt, en gewacht tot alles over was. 

Ik was 17 toen ik thuis vertrok. 
De gezinssituatie was niet ideaal meer. Ik studeerde hierdoor niet af, waardoor mijn droom om psycholoog te worden in het water viel.

Ik was 24 toen er, opnieuw, iemand stierf aan zelfmoord die mij nauw aan het hart ligt. 
Al jaren had ik alle energieën, aanwezigheden, genegeerd alsof ze er niet waren.
Tot ik mijn vriendin naast haar kist zag staan. Ze excuseerde zich t.o.v. iedereen die haar kwam groeten.

Op mijn 25ste waren we op een trouwfeest, ik was toen zwanger van ons 2de kindje. Ik was dus moe, en wou naar huis. 
De boel escaleerde wat, en ik ging er alvast vandoor. 
Ik zat aan de andere kant van de vijver, meters verderop, in m'n eentje, aan de wagen te wachten op mijn partner. 
Ik hoorde mijn schoonzus me verdedigen tegen de groep, en mijn partner afscheid nemen van iedereen, alsof ik er naast stond. 

Toen legde ik pas de link met het helderhorende. 

Kort na onze verhuis startte ik opnieuw op bij een psycholoog, nu vriendin. Tijdens onze eerste sessie kwam ze meteen af met een set Tarot kaarten.
'Ik denk dat je hier wel wat mee kan'. Zo is het (opnieuw) voor mij gestart. Dat ik net mijn kaarten terug had gevonden, en zij dat toen letterlijk in mijn schoot duwde was voor mij een teken. 
Ze ondersteunde mij om terug meer op mijn gevoel te gaan vertrouwen. Ze pushte mij op een hele zachte, toch duidelijke, manier om mezelf, en de gave die ik blijk te hebben, te vertrouwen. 

Ik werd opnieuw zwanger, gepland. Dat zorgde ervoor dat wij opnieuw verhuisden.

Ondertussen zijn we een 2-tal jaar verder. Gedurende heel deze periode ben ik aan het onderzoeken geweest wat ik hier mee kan, of moet, doen.

Ik stapte bij in de zaak van mijn partner, Sam, zodat ik het gezin optimaal kon opvangen, en hem kon helpen als hij een extra hand nodig had op de werf (dak werk).
Door deze nieuwe vorm van vrijheid kreeg ik de kans om aan mezelf te werken, en te onderzoeken wat ik nu juist moet doen.

Ik woonde vrouwencirkels bij, cacao ceremonies, een micro dose wandeling. Volgde allerlei soorten therapieën en cursussen. 

Zo stuitte ik uiteindelijk op de opleiding holistisch therapeut. 
Een hele nieuwe wereld opende. 
Psychologie is iets dat mij al jaren trekt, ik had nooit de kans om te gaan studeren, maar dit opende deuren. 
Elk ding dat mij interesseert kwam samen in 1 opleiding. 

Ik volgde eerst Reiki 1&2.
Kort na Reiki 1 nam ik mijn eerste Tarot reading (voor iemand anders dan mezelf) op.
Super verbaasd was ik dat de kaarten die ik kreeg zo sprekend waren. En dat alles dat ik zei ook achteraf door haar bevestigd werd.
Het was een super succesvolle test voor mezelf.